“ความก้าวหน้าของเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน: ภาพรวมทางเพศปี 2023” แสดงให้เห็นว่าจำเป็นต้องมีการดำเนินการอย่างเร่งด่วนและมุ่งมั่นเพื่อให้เกิดการตระหนักรู้ถึงความเท่าเทียมทางเพศอย่างแท้จริง

การทบทวนประจำปีโดย UN Women และฝ่ายเศรษฐกิจและสังคมแห่งสหประชาชาติได้ตรวจสอบสถานะของความเท่าเทียมทางเพศภายใต้กรอบเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน 17 ข้อ พบว่าปัจจุบัน เราเสี่ยงที่จะละทิ้งให้ผู้หญิงและเด็กผู้หญิงมากกว่า 340 ล้านคน ต้องเผชิญความยากจนในปี 2030 และ มีจำนวน 4% ของจำนวนนี้จะต้องเผชิญกับความไม่มั่นคงทางอาหารขั้นรุนแรงภายในปีนั้น

แม้ว่าจะมีความก้าวหน้าที่สำคัญในบางภาคส่วน ในขณะที่เราเข้าใกล้หมุดหมายครึ่งทางของวาระการพัฒนาที่ยั่งยืนในปี 2030 ความท้าทายที่ยิ่งใหญ่ก็ยังคงมีอยู่

เป้าหมายที่ 1: ขจัดความยากจน

รายงานคาดการณ์ว่าภายในปี 2030 ร้อยละ 8 ของประชากรหญิงทั่วโลก (ประมาณ 342 ล้านคนและเด็กผู้หญิง) จะยังคงดำรงชีวิตด้วยเงินน้อยกว่า 2.15 ดอลลาร์สหรัฐฯ ต่อวัน และมีเพียง 42% ของประเทศทั่วโลก ที่มีข้อมูลความยากจนแยกตามเพศ ซึ่งยิ่งทำให้เป้าหมายการพัฒนาเกิดขึ้นยากขึ้นไปอีก

เป้าหมายที่ 2: ความอดอยากเป็นศูนย์

แม้ว่าความคืบหน้าในการลดช่องว่างทางเพศในด้านความไม่มั่นคงทางอาหารได้เกิดขึ้นแล้ว แต่ผู้หญิงและเด็กหญิงประมาณร้อยละ 24 อาจยังคงประสบกับความไม่มั่นคงทางอาหารระดับปานกลางถึงรุนแรงในปี 2030
ความแตกต่างทางเพศในภาคเกษตรกรรมยังคงมีอยู่ ซึ่งคือการเข้าถึงที่ดินและทรัพยากรที่จำกัด

เป้าหมายที่ 3: สุขภาพที่ดีและความเป็นอยู่ที่ดี

แม้ว่าการเสียชีวิตของผู้ที่ตั้งครรภ์ทั่วโลกลดจะลงในช่วงปี 2000 ถึง 2020 แต่ตัวเลขก็ไม่ได้ขยับลดลงเลยตั้งแต่ปี 2015 อัตราการเสียชีวิตของมารดามีจำนวนที่สูงมากในประเทศแถบทะเลทรายซาฮาราและเอเชียกลาง/ใต้ แสดงให้เห็นถึงความไม่เท่าเทียมในการเข้าถึงการรักษาพยาบาลที่มีคุณภาพ

เป้าหมายที่ 4: การศึกษาที่มีคุณภาพ

สัดส่วนการเพิ่มขึ้นในการลงทะเบียนเรียนของเด็กผู้หญิงในด้านการศึกษาเป็นสิ่งที่น่ายกย่อง แต่เด็กหญิงและหญิงสาวเกือบ 110 ล้านคนอาจยังคงไม่ได้อยู่ในระบบโรงเรียนภายในปี 2030 หากความคืบหน้าหยุดชะงัก ช่องว่างระหว่างเพศในด้านโอกาสทางการศึกษาและการฝึกอบรมยังคงมีอยู่ ซึ่งส่งผลกระทบต่อศักยภาพในการสร้างรายได้ในอนาคตและการพัฒนาโดยรวม

เป้าหมายที่ 5: ความเท่าเทียมทางเพศ

ความเท่าเทียมทางเพศมีความก้าวหน้าอย่างจำกัด โดยมีเพียงสองตัวบ่งชี้ที่เข้าใกล้กับเป้าหมายนี้ และไม่มีตัวชี้วัดใดที่บรรลุเป้าหมายได้อย่างสมบูรณ์

อคติที่ฝังลึกยังคงมีอยู่ เห็นได้จากการเข้าถึงบริการด้านสุขภาพที่ไม่เท่าเทียม ความไม่เท่าเทียมในการเป็นตัวแทนทางการเมือง ช่องว่างทางเศรษฐกิจ และการป้องกันทางกฎหมายที่ไม่เพียงพอ ข้อมูลสำคัญสำหรับการติดตามความคืบหน้ายังขาดหายไปในหลายประเทศ นอกจากนี้ มี 28 ประเทศ ที่ไม่ยอมรับสิทธิที่เท่าเทียมกันของผู้หญิงในการแต่งงานและการหย่าร้าง

ร้อยละ 19 ของหญิงสาวทั่วโลก แต่งงานก่อนอายุ 18 ปี และมีบทบาทความเป็นผู้นำที่แตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด

การลงทุนเม็ดเงินจำนวน 360 พันล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปี สร้างความสำคัญอย่างยิ่งต่อการบรรลุเป้าหมายด้านความเท่าเทียมทางเพศ ซึ่งเป็นรากฐานที่สำคัญในการบรรลุวัตถุประสงค์การพัฒนาที่ยั่งยืนในวงกว้าง

เป้าหมายที่ 6: สุขอนามัยและน้ำที่สะอาด

แม้ว่าปัจจุบันผู้หญิงจะสามารถเข้าถึงน้ำดื่มที่ปลอดภัยได้มากขึ้น แต่ผู้หญิงและเด็กผู้หญิงประมาณ 380 ล้านคนอาศัยอยู่ในภาวะขาดแคลนน้ำสูงหรือขั้นวิกฤต โดยคาดว่าจะเพิ่มเป็น 674 ล้านคนภายในปี 2050 เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ

เป้าหมายที่ 7: พลังงานที่เข้าถึงได้และสะอาด

ผู้หญิงและเด็กผู้หญิงประมาณ 341 ล้านคนอาจขาดไฟฟ้าใช้ภายในปี 2030 โดยที่เชื้อเพลิงสะอาดในการประกอบอาหารยังเข้าถึงไม่ได้สำหรับหลายๆ การให้ทุกคนเข้าถึงไฟฟ้าได้อย่างเท่าเทียมจะสามารถยกระดับผู้หญิงและเด็กผู้หญิง 185 ล้านคนจากความยากจนภายในปี 2050 และเตาปรุงอาหารสมัยใหม่สามารถป้องกันการเสียชีวิตจากมลพิษได้ถึง 6.5 ล้านคน

เป้าหมายที่ 8: การทำงานที่มีคุณค่าและการเติบโตทางเศรษฐกิจ

การเปลี่ยนแปลงสภาพการทำงาน ความรับผิดชอบที่ต้องดูแลบุตร และการเลือกปฏิบัติด้านค่าจ้าง หมายความว่าผู้หญิงทั่วโลกมีรายได้เพียงหนึ่งในสามของรายได้มวลรวมที่เกิดจากแรงงาน
ในทุก 1 ดอลลาร์ที่ผู้ชายได้รับจากรายได้ที่เกิดจากแรงงาน ผู้หญิงมีรายได้เพียง 51 เซนต์ ช่องว่างค่าจ้างระหว่างเพศและการที่ผู้หญิงไม่ได้เป็นตัวแทนในกำลังแรงงานอย่างเพียงพอ บ่งชี้ถึงความจำเป็นในการปฏิรูปนโยบายเพื่อให้มั่นใจถึงโอกาสและค่าจ้างที่เท่าเทียม

เป้าหมายที่ 9: อุตสาหกรรม นวัตกรรม และโครงสร้างพื้นฐาน

ผู้หญิงดำรงตำแหน่งร้อยละ 21 ของงาน STEM (วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี วิศวกรรมศาสตร์ และคณิตศาสตร์) และมีนักวิจัยเพียง 1 ใน 3 เท่านั้นที่เป็นผู้หญิง ความแตกต่างระหว่างเพศในด้านเทคโนโลยีและนวัตกรรมยังคงมีอยู่ ซึ่งขัดขวางการมีส่วนร่วมของผู้หญิงในสาขา STEM และขัดขวางความก้าวหน้าในเทคโนโลยีเกิดใหม่ เช่น ปัญญาประดิษฐ์

เป้าหมายที่ 10: ลดความไม่เท่าเทียม

การเลือกปฏิบัติทางเพศเกิดขึ้นในหลายรูปแบบและยังคงเกิดขึ้นทั่วไป ซึ่งเป็นการลดทอนสิทธิมนุษยชน จากข้อมูลล่าสุด ผู้ติดเชื้อเอชไอวีกว่า 21 % รายงานว่าถูกปฏิเสธการดูแลสุขภาพในช่วง 12 เดือนที่ผ่านมา และผู้หญิงกว่า 26 % ที่อาศัยอยู่กับเชื้อเอชไอวีรายงานว่าการรักษาคือการใช้ยาคุมกำเนิด

เป้าหมายที่ 11: เมืองที่ยั่งยืน

ภายในปี 2050 กว่า 70% ของผู้หญิงทั่วโลกจะอาศัยอยู่ในเขตเมือง ซึ่งจะมีจำนวนกว่า 3.3 พันล้านคน แนวโน้มที่น่าตกใจบ่งชี้ว่าหนึ่งในสามของผู้หญิงและเด็กผู้หญิงเหล่านี้จะต้องอาศัยอยู่ในที่อยู่อาศัยที่ไม่เพียงพอหรือสลัม นอกจากนี้ ผู้หญิงที่มีความพิการซึ่งคิดเป็นประมาณร้อยละ 18 ของประชากรหญิง จะต้องเผชิญกับความท้าทายที่เพิ่มมากขึ้น ผลการศึกษาในปี 2022 ระบุว่ามีเพียงร้อยละ 27 ของ 190 ประเทศทั่วโลก ที่มีการปกป้องสิทธิของผู้หญิงที่มีความพิการอย่างชัดเจน

เป้าหมายที่ 12–15: การผลิตและการบริโภคอย่างมีความรับผิดชอบ การดำเนินการด้านสภาพภูมิอากาศ ชีวิตใต้น้ำ ชีวิตบนบก

ผู้หญิงและเด็กผู้หญิงถึง 158 ล้านคนอาจจะเข้าสู่ภาวะยากจนในช่วงกลางศตวรรษ เนื่องจากสภาวะภาวะโลกร้อนที่ย่ำแย่ลง ซึ่งมากกว่าผู้ชายถึง 16 ล้านคน ผู้หญิงและเด็กผู้หญิงอีก 236 ล้านคนอาจประสบกับความไม่มั่นคงทางอาหาร เมื่อเทียบกับผู้ชายและเด็กชาย 131 ล้านคน แม้จะมีตัวเลขเหล่านี้ แต่แผนปฏิบัติการด้านสภาพภูมิอากาศระดับชาติของโลกมีเพียง 55 ฉบับเท่านั้นที่มีมาตรการการปรับตัวเฉพาะเพศ และมีเพียง 23 ฉบับเท่านั้นที่ตระหนักถึงบทบาทที่สำคัญของผู้หญิงในฐานะตัวแทนการเปลี่ยนแปลงในการต่อสู้กับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ

เป้าหมายที่16: สถาบันสันติภาพและความแข็งแกร่ง

ตั้งแต่ปี 2017 จำนวนผู้หญิงและเด็กผู้หญิงในพื้นที่ที่เต็มไปด้วยความขัดแย้งเพิ่มขึ้นร้อยละ 50 หรือคิดเป็น 614 ล้านคน ในปี 2030 ในปี 2566 ผู้หญิงและเด็กผู้หญิงในพื้นที่เปราะบางจะมีความเสี่ยงเป็นพิเศษ อัตราความยากจนที่สูงขึ้นและความไม่มั่นคงทางอาหารที่เพิ่มขึ้น ความรุนแรงในครอบครัวที่เป็นคู่รักจะสูงถึง 2.4 เท่าในพื้นที่ที่มีความเปราะบาง

เป้าหมาย 17: ความร่วมมือ

ประเทศที่มีความเท่าเทียมทางเพศที่ล่าช้าต้องการการสนับสนุนทางการเงินอย่างยิ่งยวด งบประมาณรายปีที่อุทิศให้กับความเท่าเทียมทางเพศในฐานะวัตถุประสงค์หลักยังคงต่ำอยู่ที่ 5.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือเพียงร้อยละ 4 ของความช่วยเหลือทวิภาคีทั้งหมด การสนับสนุนขั้นต่ำนี้ ประกอบกับข้อเท็จจริงที่ว่ามีเพียง 1 ใน 4 ประเทศเท่านั้นที่ติดตามการให้ทุนสนับสนุนความเท่าเทียมทางเพศอย่างแข็งขัน ตอกย้ำถึงความท้าทายที่ต้องเผชิญในการบรรลุความเท่าเทียม

ไม่ละทิ้งใครไว้ข้างหลัง

เมื่อประชากรโลกมีอายุที่สูงขึ้น ความท้าทายและการมีส่วนร่วมของผู้หญิงสูงอายุมักถูกมองข้าม การเลือกปฏิบัติ ความไม่มั่นคงทางเศรษฐกิจ และความรุนแรง สร้างปัญหาให้กับผู้หญิงสูงวัย โดยจำเป็นต้องมีนโยบายที่สนับสนุนการมีส่วนร่วม การดูแลสุขภาพ และความเป็นอยู่ที่ดีของบุคคลเหล่านี้ด้วย

“ภาพรวมทางเพศปี 2023” ตอกย้ำว่าความเท่าเทียมทางเพศกำลังลดน้อยถอย โดยที่เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนต่างๆ ยังห่างไกลจากการบรรลุเป้าหมาย ความพยายามในการประสานงานอย่างเร่งด่วนมีความจำเป็นในการเร่งความก้าวหน้าภายในปี 2030 โดยจะต้องมีการระดมทุน การติดตามข้อมูล การปฏิรูปนโยบาย และความร่วมมือที่ครอบคลุม ที่มากขึ้น ซึ่งจะเป็นแรงผลักดันสำคัญในการเปลี่ยนแปลง รายงานนี้ทำหน้าที่เป็นข้อเรียกร้องให้ดำเนินการเพื่อให้แน่ใจว่าคำมั่นสัญญาของวาระการพัฒนาที่ยั่งยืนปี 2030 จะบรรลุผลสำเร็จ โดยไม่ทิ้งผู้หญิงหรือเด็กผู้หญิงไว้ข้างหลัง