หนังสือรุ่นรูปแบบนี้พัฒนาขึ้นจากความร่วมมือระหว่างภาคอุตสาหกรรมและสถาบันการศึกษา โดยเริ่มนำมาใช้ครั้งแรกตั้งแต่ปี 2020 ใช้เทคโนโลยีสแกน 3 มิติในการสร้างภาพใบหน้าของนักเรียนแต่ละคนให้กลายเป็นภาพนูนบนหน้ากระดาษ เพื่อให้นักเรียนที่ตาบอดหรือมีสายตาเลือนรางสามารถจดจำ และ รู้สึกถึงการมีอยู่ของเพื่อน ๆ ผ่านการสัมผัสได้จริง
โรงเรียนแดกูควังมยองก่อตั้งขึ้นตั้งแต่ปี 1946 และถือเป็นหนึ่งในสถาบันการศึกษาชั้นนำด้านการศึกษาสำหรับผู้พิการทางสายตาในภูมิภาคมาอย่างยาวนาน การพัฒนาหนังสือรุ่น 3 มิตินี้จึงไม่ใช่เพียงนวัตกรรมเชิงเทคโนโลยี แต่สะท้อนถึงวิสัยทัศน์ของโรงเรียนที่มุ่งสร้างเครื่องมือการเรียนรู้และการเข้าถึงที่เหมาะสมกับผู้เรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพ
โดยปกติแล้วหนังสือรุ่นมีความหมายแทนการบันทึกว่า สมาชิกนักเรียนทุกคนเคยเรียนอยู่ร่วมกัน และมีความสำคัญ แต่สำหรับนักเรียนตาบอดและผู้มีสายตาเลือนรางจำนวนมาก หนังสือรุ่นแบบเดิมไม่เคยสื่อสารข้อความนั้นกับพวกเขาได้อย่างแท้จริง ภาพถ่ายที่มองไม่เห็น กลับกลายเป็นสัญลักษณ์ของการถูกกันออกจากความทรงจำร่วม
โครงการหนังสือรุ่น 3 มิติของโรงเรียนแห่งนี้จึงเปรียบเสมือนการพลิกบทบาท ของการออกแบบเพื่อคนพิการ จากเดิมที่มักถูกมองว่าเป็นเพียงส่วนเสริมหรือทางเลือกพิเศษ มาเป็นการออกแบบที่เริ่มต้นจากผู้พิการทางสายตาเป็นจุดตั้งต้น
ท่ามกลางโลกการศึกษาที่หลายโรงเรียนยังประสบปัญหาแม้กระทั่งการจัดทำคำบรรยายภาพ (alt-text) ขั้นพื้นฐาน หนังสือรุ่น 3 มิตินี้จึงถูกมองว่าเป็น การปฏิวัติอย่างเงียบ ๆ ในด้านการศึกษาเพื่อการเข้าถึง (accessible education) การออกแบบที่ครอบคลุม (inclusive design) และการบันทึกความทรงจำในวัยเด็กได้อย่างเท่าเทียม
ที่มาของข้อมูล:
รู้สึกอย่างไรเกี่ยวกับโพสต์นี้?
